Önce kısa bir hatırlatma. Latince “hür bir şahsa yakışan” anlamına gelen “liberalis” kelimesinden doğan liberalizm, siyasi ve felsefi olarak eski Yunan’a kadar uzansa da iktisadi olarak İngiltere’de doğar ve gelişir.

Geçtiğimiz hafta İngiltere’de önemli bir gelişme oldu. Sadece NTVSpor’un internet sitesinde yer alan bir haberde İngiltere Spor Bakanı Gerry Sutcliffe’nin İngiltere Futbol Federasyonu’na reformları geciktirdiğinden dolayı “uyarı” verdiği anlatılıyordu. “Federasyon kendi evine çekin düzen vermeli, aksi halde bundan futbol zarar görecek” diyor İngiliz Bakan.

Olayın aslı şöyle: 2005 yılında Tony Blair hükümeti adına Lord Burns İngiltere’de futbolun gelişmesi ve yaygınlaşması için yapılması gerekenler hatta bayan futbolundaki konular hakkında bir öneriler paketi hazırlayıp Futbol Federasyonu’na sunuyor.

Geçtiğimiz 4 yıllık dönemde Federasyon bunları göz ardı ediyor.

Bunun üzerine Spor Bakanı Federasyon’a yazı yazarak bunların derhal yapılmasını, yapılmadığı takdirde hükümetin yaptığı yardımların kesileceği uyarısında bulunuyor.

Bunun üzerine Federasyon bakanın mektubu üzerinde dikkatle çalışacağını açıklıyor.

Galatımeşhur algı ile meseleye bakılsa hemen itiraz etmek gerekir:

“Bu da nereden çıktı? Liberalizmde hem de doğduğu yerde olur mu böyle şeyler? Hani Federasyonlar özerkti? Devlet piyasaları -bunun içinde endüstrileşmiş ve ticarileşmiş futbol da olmak üzere- iktisadi faaliyetleri özerk kurumları ile denetleyip düzenleyecekti?”  

Hayır. İtiraz yersizdir. İşte tam da kürek çeken değil dümen tutan devlet örneği budur.  

Bu olaydan çıkaracağımız birçok ders var.

Baştan belirteyim ben federasyonların özerk yönetilmelerinden yanayım.

Modern devletlerde devlet hizmeti kendi sağlamaz, hizmetin sağlanmasını sağlar ve bunları denetler.

Aynı durum federasyonlar için de geçerlidir.

Öte yandan devletten bağımsız spor organizasyonu olur mu?

Bu sorunun cevabı da kesinlikle hayır.

Hiçbir federasyon devletle işbirliği yapmadan uluslararası organizasyonlara ev sahipliği yapamaz.

Gelecek yıl ülkemizde yapılacak Dünya Basketbol Şampiyonası’nın her ayağında devleti görüyoruz. Yine aynı şekilde Erzurum Kış Oyunları, Karadeniz Oyunlarında da durum böyle.

TFF’nin 2016 adaylık başvurusunda gerekli 9 stadın inşaatında UEFA kimin garantisini istiyor?

Üstelik yakınlarda kulüplerin ve TFF’nin iddia gelirlerinin azalacağı korkusu ile Başbakan’ın kapısı çalınmamış mıydı?

Öyleyse devlet ve federasyonlar arasında sürekli bir işbirliği gerekir. İngiltere’de de bu böyledir Türkiye’de de.

Yine ülkemizden güncel bir gelişmeyle anlatırsak, Bursa-Diyarbakır maçında yaşanan olaylara sadece TFF Başkanı Özgener’in el atması yetmez, Hükümet’in 2 üyesi İçişleri Bakanı Atalay ve Spor Bakanı Özak’ın da bir şeyler yapması gerekir.

Burada karşımıza hassas bir denge çıkıyor: müdahale ve nüfuz etme.

Madem yazıya İngilizlerden başladık, Fransız spor yasasından bir cümle ile bitirelim:

Devlet özel spor sistemine (yani federasyonlara) onun bağımsızlığına ve özerkliğine müdahale etmeksizin nüfuz eder.

“Hür bir şahsa yakışan” sistem, işte böyle belli zamanlarda da federasyonlara balans ayarı gerektirebilir.

Ömer Gürsoy- Habertürk Gazetesinden alınmıştır

{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş