Ömer Gürsoy- 29 Ocak 2011

Çocukluğumda gazozuna, mahalle aralarında dar sokaklarda yapılan, kan ter içinde, plastik topların peşinde koştuğumuz, tam iki taşın arasından geçirecek iken köşeden dönen araba yüzünden, küfürü basıp kenara çekildiğimiz, o kifayetsiz, yer darlığından “üç korner bir penaltı”lı maç günlerimizi hangimiz unuturuz.

Bırakın, o zamanlar semtimizde basketbol, voleybol sahası ya da buz pistini ya da bir halı sahayı betondan geniş bir alan vardı da biz mi gitmedik?

Bu zamana kadar, eşsiz ve envai çeşit doğal güzellikleri olan ülkemizde, dağlarımızın, nehirlerimizin, göllerimizin ne kadarını, kar oyunlarına, su sporlarına, ya da raftinge ayırabildik?            

Ülkemizde 100’den fazla 3 bin metreden yüksek dağ olmasına ve kar ile ilgili sorun yaşanmamasına rağmen kayak merkezleri fakir bir ülke değil miydi?

Geç kaldık ama hızlı yol almaya başladık.

Bu ülkenin başkenti, kendine layık basketbol ve voleybol sahalarına son bir iki yılda kavuştu.

Endüstrisini, iş imkânlarını, katma değerini, parasını pulunu bir yana bırakın, çocuklarımızı mahalle aralarından, gençlerimizi kahvehanelerden kurtaracak tesislerin kuruldukça, aklıma mahalle günlerim gelir ve “çocuğum adına ülkemizin her yerinde spor tesislerimizin açıldığını görmek ne güzel” diye düşünürüm.

Bunları neden mi yazdım?

Bugün 5 kıtadan, 58 ülkeden, 3 bin kişilik bir büyük aile Erzurum’da toplanıyor. Artık eşine az rastlanır bir olimpiyat köyüne, pistlere, buz hokeyi, buz pateni salonlarının olduğu ülkemizin en doğusunda 25. Dünya Üniversitelerarası Kış Oyunları’na ev sahipliği yapmanın gururunu duyuyoruz. Öyle ki, neredeyse devletin tamamı da bu tarihi güne tanıklık edecek. Cumhurbaşkanı, Meclis Başkanı, Başbakan, Bakanlar,Anayasa Mahkemesi Üyeleri ve yüzlerce bürokrat Spor Bakanı Faruk Nafiz Özak’ın daveti üzerine Erzurum’da olacaklar.Aynı şekilde işadamları,medyanın temsilcileri, spor yazarları da..

Etkinlikte yarışacak, dünyanın her yerinden ülkemize gelmiş üniversite gençlerini gördüğümde, bembeyaz zeminlerin üzerinde "Daha hızlı, daha yüksek ve daha güçlü” ye ulaşmaya çalışan kardelen çiçeklerinin açıldığını düşünüyorum.

Bu çiçekler bana bahar ferahlığı verdiği için bunları yazdım.Ne tesadüftür ki bu yazıyı kaleme alırken radyoda sözlerini Kayahan’ın yazdığı ve Nilüfer’in harika yorumuyla seslendirdiği kar taneleri şarkısını dinliyorum.  Bir tarafta kulağımda Nilüfer’in “yollar benim umudumdur yolları kapatmayın, yağmayın yollarıma durun kar taneleri” mısraları diğer tarafta Erzurum’dan beklediğimiz  “ha yağdı, ha yağacak” haberleri ..

***

Adamın biri ölüp cennetin kapısına dayandığında, cennetin baş meleği durdurur onu.

-İçeri almadan önce sorularıma cevap vermelisin?

-Hayatın boyunca tam cesaret gerektiren bir şey yaptın mı, hayatında?

-Yaptım, tabii! 

-Anlat bakalım, neymiş bu cesur iş?

-Ben futbol hakemiydim. Bir Fenerbahçe-Trabzon maçını yönetiyordum. Maçın son dakikasında Fenerbahçe aleyhine penaltı çaldım. 

-Vay canına, gerçekten cesurmuşsun sen, hadi geç bakalım! Cennetin kapıları açılır.

Bizim hakem tam geçecekken, melek merak eder:

-Ne zaman olmuştu bu maç? 

-Aşağı yukarı üç dakika oluyor biteli.

Pazar günkü maç öncesi bu fıkra aklıma geldi.

Örtük, açık bir mesajı yok, eğlencesine yazdım.

Neyse, belki sizlerde benim gibi futbol sevginizi bir süreliğine dondurursunuz da Nilüfer’in şarkısının aksine “yağın çifte minareli şehrimin dağlarıma kar taneleri” diyerek bu muhteşem heyecanı doyasıya yaşarsınız!{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş