Ömer Gürsoy- 21 Haziran 2011

Futbol Federasyonu seçimleri nedeniyle esen fırtına 10 günde dindi.Mehmet Ali Aydınlar’ın “şah” demesiyle “mat” yapması bir oldu. 

“Kulüpler Birliği’nin desteği arkamda” diyen Göksel Gümüşdağ adaylığını açıklamış, Mehmet Atalay ise beklemedeydi.

Ama ne olduysa bir gün de her şey bitti. Gümüşdağ  geri adım atarak Aydınlar’ın listesinden Başkanvekili olmayı kabul etti, Mehmet Atalay ise 4 aydır yürüttüğü kampanyasının ardından sessiz sedasız aday olmayacağını açıkladı.  

Sanırım Aydınlar bile “şah” derken bu kadar kolay “mat” yapacağını ummamıştır. Daha oyun tahtasına taşlarını bile yerleştirememişken kazandığı zafer savaşmadan soğuk savaşı kazanan Amerika’ya benziyor Aydınlar’ın durumu..

Acaba, Amerika kapitalizminin babası Adam Simth’in “görünmeyen bir el” kuralı burada da mı işlemişti?

(Benim buradan kastettiğim siyasetin oluşturduğu bir güç dengesi değil. Aydınlar diğer adaylarla karşılaştırıldığında siyasetten en bağımsız  kişi olarak duruyor. O’nun tercih edilme nedeni çok önemlidir ve altını çizmek gerekir: Saygın kişiliğinin yanında kazandıklarını spora harcayan ve kurduğu modelle Fenerbahçe Acıbadem Voleybol Takımını dünyanın en önemli takımları arasına getirmesidir. Dolayısı ile futbolda da aynı vizyonu ortaya koyması kendisinden beklenmektedir.)

Ayrıca futbolun da kendine özgü diplomasisi olduğunu göz ardı etmeyelim.

Bu sıralar Henry Kissinger’in Diplomasi kitabına kafayı takmış biri olarak karşıma ‘güç dengesi’ kavramı çıktı…

Dünya diplomasi diline 18. Yüzyıllarda girmiş bir deyim güç dengesi…

Napolyon Savaşları neticesinde yerle bir olan Avrupa düzeni, yeni bir güç dengesi sağlanarak onarılmaya çalışılmış ve bu güç dengesi, Napolyon gibi liderlerin ortaya çıkıp yeniden Avrupa’nın monarşik yapısını tehdit edecek liberal eylemlerde bulunmasını önlemek maksadıyla kurulmuştu.

Güç dengesinin bozulması, tarihte savaşların çıkmasının temel sebebini oluşturmaktaydı… Fakat günümüzde güç dengesi kavramı önemini yitirmiş ve yerine kolektif güvenlik dediğimiz kavram oturmuştur.

İşte yıllar önce güç dengesi denilen bugün ise kolektif güvenlik dediğimiz kavram uzun zamandır federasyon seçimlerinde karşımıza çıkmaktadır. Tarihte Napolyon gibi lider çıkmasın diye kollarını sıvayan ülkeler önce yeni bir güç dengesi oluşturmuşlarken futbol dünyamızdakiler de aynı korkuya kapılmış olmasınlar?

Ne de olsa Türk futbolu da tıpkı Avrupa diplomasisi gibi “döğülerek şekli verilen demir gibi zorluk altında biçim almıştı”.

Ben bütün bu yaşanan süreci şöyle okuyorum:

Futbolda kolektif bir akılla güç dengesi oluşturuldu. Bu güç  dengesinin bozulması futbolun Napolyon’una fırsat verir.

Müstakbel Başkan Mehmet Ali Aydınlar’a başarılar dilerken güç dengesi teorisyenlerinin önemli bir kuralını da hatırlatmak isterim:

Bir liderin ana görevi  yalnızca  güç dengesini korumak değil, aynı zamanda ona şekil vermektir.

Aydınlar’ın gelecekte yapacağı tercih de O’nun “statükonun devamı”  veya “reformist“  bir kimlik almasını sağlayacaktır.

Güç dengesine şekil verebildiği oranda da Aydınlar Türk futbolunda geçici veya kalıcı olacaktır.

Aydınlar, bir an bile  önceki başkanlar Levent Bıçakcı ve Mahmut Özgener örneklerini aklından çıkarmamalı ve Türk futboluna çağ atlatacak reformlara imza atmalıdır.{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş