top of page
Varlık 2_4x_edited.png

Neyse, bitti ama herkes ne olduğunu anladı

5 dakika önce
3 dakikada okunur

Montella’nın yerine Sergen Yalçın’ın gelmesi, Millî Takım’ın sahadaki sorunlarını çözmedi. Fransa ve Belçika maçlarının ardından asıl tartışılması gereken, Türkiye’nin oyuncu yetiştirme biçimi ve futbolu bir rant alanına dönüştüren düzen.


Futbol ilginç bir oyun. Çok rahat manipüle edilebilecek bir içeriğe sahip.


Romanya ve Kosova’yı eleyerek Dünya Kupası’na gitmemize rağmen, Millî Takım sürece final takımı olmamız gerektiği, hatta federasyon başkanının şampiyonluktan bahsettiği bir atmosferde başlamıştı.


Orada gruptan çıkma şansımızı birtakım hatalar ve yetersizliklerle kaybedip eve dönmemiz tabii ki arkasından çok fazla tartışma ortamı yarattı.


Ama ‘A’ klasman grubundaki maçlar o kadar temizdi ki ne tartışılacak bir ortam yarattı ne de gerekçeler üzerinden değerlendirmelere neden oldu.


Bu seviye bizim seviyemiz değil. Ki bunu da hak etmiyoruz.


Süper Lig’in kalitesizliği, Federasyondaki yetersizlikler ve siyasi egemenlik; kulüp başkanlarının futbol dışından gelen siyasetin yarattığı sermaye grupları olması ve bu alanı adeta örgütlenme ve propaganda ortamına çevirmeleri... Futbolun tamamının adeta servet transferi yapılacak bir işletme modeline sahip olması ve hak edilmeyen paraların futbolculara verilerek mutlu bir azınlık yaratılmasıyla araçsallaştırılan bu oyunda hiçbir şeyi hak etmiyoruz.

Ne üretime yönelik bir kaygı var ne de böyle bir işletme modeline sahibiz. Tüketim aracı olarak kurgulanmış oyunda herkes tarafını seçerek ranttan pay alma derdinde.


Tüm bu olumsuzluklar içinde bir millî takım oluşturularak, takıma başaramayacağı anlamlar yüklenip halka hayal satma ve günü kurtarma işlevi yürütülmesinin sonuçları ağır oluyor.


Sorunun Montella'dan kaynaklandığını sanmak en büyük hataydı. Sorun, futbolun kullanım şekli ve amacından saptırılmasıydı. Bu şekilde yapılan tüm tasarruflar hatalı üretime neden oluyor. Yetiştirdiğimizi sandığımız oyuncular aslında sadece yarışarak ve mücadele ederek yukarılara çıkarken, her yaş grubunda alması gereken donanımlardan mahrum kalarak eksik geliyorlar.


İşte bu eksiklikler yüzünden küresel ölçekte ve tüm eğitim süreçlerini tamamlamış, 17 yaşlarında üst seviyede top oynayabilecek donanımlara sahip oyuncu kitlesiyle rekabet etmek kolay değil, mümkün de değil.


Hem bu küresel ölçekteki ülke futbolları gibi bir ekolümüz yok hem de üretim üzerine bir politikamız yok. Bu sorunları görmezden gelmek ve bunların çözümü üzerine politikalara ciddi finansman sağlamayarak var olan üzerinden başarılı olmayı beklemek, ancak kısa süreli bir amaca hizmet eder. Oradaki başarısızlığın faturası birilerine kesilerek sürece devam edilir; ta ki yeni bir başarısızlığa kadar. Bu kısır döngü aslında bizim öğretilmiş çaresizliğimizdir.


İşte Montella sonrası göreve gelen usta yorumcu Sergen Yalçın’ın oynattığı maçlar ve aldığı skorlar... Nasıl bir farklılık olabilir ki? Sorun aynı şekilde devam ediyor; bunu değiştireceğini zannederek göreve gelip birkaç değişiklikle sorunu çözüp düzlüğe çıkaracağını sanması bir hayal tacirliğiydi. Belçika maçındaki farklılık ile, Fransa maçındaki sadece önleme dayalı oyun ve buradan çıkışlarla sonuca gitmeye çalışmasından başka bir seçeneği yoktu. Beşli savunma ve ikinci bölgede set oyunu oynattı ki Montella da bunu uyguladı; çünkü başka bir şey yapma şansı yoktu. Ve bu kadar kötü bir Fransa'dan puan alamamak da başka bir tartışma konusu.


Zidane’ın Deschamps sonrası kurduğu takım, çıkardığı kadrolar ve oynattığı oyun; var olanı kaybettiği gibi oyuncular üzerinde de olumsuz motivasyona neden olmuş. O kazanan takım artık yok gibi...


Palyatif çözümlerle süreci yönetmek, arkasından daha büyük sorunları getireceği gibi istikrarın ve sürdürülebilir başarının da olamayacağı anlamına geliyor.


Eldeki kadronun en iyileri ile sahaya çıkmak elzemdir. Olmayan ekol ve olmayan taktiksel oyun bütünlüğü yüzünden, oyuncu yetenekleri ile sağlanacak oyun bütünlüğü tek çözüm olarak duruyor. Bu noktada bir tabu yıkmak ve yeni bir şey deniyormuş gibi yapmanın bir anlamı yok. Ya da kulübede alternatif tutmanın da bir anlamı yok. Var olanın en iyisiyle sürece devam etmek tek çözüm.


Şu anda Avrupa’da oynayan oyuncular veya oradan Süper Lig’e gelen oyunculardan oluşacak geniş tanımlı bir seçim daha pragmatik bir çözüm olabilir.


Sorunlardan kaçarak, yokmuş gibi davranarak veya onların dışında kalarak bir şeyleri değiştirmek mümkün değil. Ancak zamana karşı oynanarak bir miktar para kazanılır, o kadar.



Bu yazı ilk olarak BirGün'de yayınlanmış olup, yazarın izniyle FutbolEkonomi'de yeniden paylaşılmıştır.

Yorumlar


bottom of page