İlk maçın günahı olur!

11 dakika önce

3 dakikada okunur

Sergen Yalçın, çocukların Montella’nın elinden kurtarılması gerektiğini söyleyerek büyük bir sorumluluk aldı. Şimdi bu sorumluluğu yerine getirmesi gerekiyor. Umarım başarılı olur; belki yorumculuktan daha önemli şeylerin olduğunun farkına varır

Eğer Sergen Yalçın antrenörlük etik değerlerine önem vermeyip yorumculuk yaparak A Millî Takım antrenörünü, futbolcuları ve diğer antrenörleri hedef alarak direkt eleştirel, tanımlayıcı ve zaman zaman küçümseyici yorumlarla bir durum değerlendirmesi yaptıysa, her koşulda yaptığı iş tartışmaya açıktır ve eleştirilir.

Federasyon başkanı tarafından 4 yıllık anlaşma yapılan Sergen Yalçın, ilk maçında Belçika'ya karşı oynarken elinde kolay sonuç alabilecek bir kadro olmasına karşın, sırf Montella’yı eleştirdiği konulardan dolayı farklılık yaratma adına doğrulardan vazgeçmeseydi sonuç alabilirdi.

Çok belli olan santraforsuz oyun ile medyadaki arkadaşlarına uyarak bir hamle yaptı ki bunun tutup tutmayacağı şu an için ciddi şekilde tartışmalıdır; unutmayalım ki İspanya, Barcelona ve PSG şampiyonluklarını santraforsuz oyunlarla kazandı. Bu bir tercihtir ve kusur değildir; ama Kane ve Haaland gibi oyuncular varsa tabii ki zorunluluk olur.

Diğer önemli konu, Zeki varken Oğuz’un sağ bek oynamasıdır. Doku karşısında çabuk ve seri özelliklere sahip ama pozisyon bilgisi olmayan Oğuz ile oynamak büyük bir riskti. Eğer başarılı olsaydı kendini bir tabuyu yıkmış sayacaktı; ama bu seviyelerde, hele hele İtalya’da, Juventus’ta oynayan bir oyuncunuz varsa onu oynatmak zorundasınız. Çünkü sağ bek ve İtalyan savunma prensipleri üzerine bir ekole sahip bir ülkede oynamak önemli bir ayrıcalıktır.

Yine elinizde Hakan Çalhanoğlu gibi bir oyuncu varsa, onu listenin başına yazarsınız ve ondan sorumluluk beklersiniz. Sırf farklılık adına ayrıcalıklı bir durum yaratmak anlamsızdı ve bedeli ödendi. İsmail gibi bir oyuncuyla oynamanın riski hep maç içinde belli olur. Temel teknik becerileri zayıf olan bir oyuncuyla başlamak sorunludur ve olumsuz sonuçlar doğurma olasılığı fazladır. Ki, Inter’de oynayan, İtalya Ligi'nde yüksek tempo ve agresif savunma olgusuna sahip bir takımda merkez 10 numarada oynayan, pas ve şut yüzdesi yüksek bir oyuncudan bahsediyorum.

Tüm takım Arda’nın ayağına bakıyor. Ona biraz eşlik eden, Hakan ve Zeki oyuna girene kadar Yunus oldu. Bu takımda Arda, Hakan, Zeki, Ferdi ve Kenan olmadan bir oyunun kurulması ve maç kazanılması çok zordur. Yerli oyunculardaki temel teknik sorunlarına Sergen Yalçın’ın popülist düşüncelerinden dolayı aldırış etmemesinin her zaman bir faturası olur. Bunu kimseyi küçümsemek için söylemiyorum; bu seviyede oynayabilecek yetenekte oyuncuların olması gerekliliğinden bahsediyorum. Süper Lig’in ve takımlarının bu tarz oyuncular yetiştirmeyle ilgili bir düşünceleri ve sorumlulukları olmadığı için sorun katlanarak gelmektedir.

Diğer bir husus: Oğuz ligde çok iyi performans göstermekte; özelliklerini kullanarak ve zamanlama hatası yapmadan oynayarak yakaladığı ivme burada ön sol çizgide kullanılabilirdi. Sürati, çabukluğu ve pozisyon bilgisi bu konuda yeterli. Bu da sorunlu bir tercihti.

İsmail, Merih, Barış, Enes, Deniz Gül bu seviyelerde oynaması zor oyuncular. Eldeki kadro ancak bir taktiksel bütünlük içinde oynatılarak ve sistematik bir kurguya sahip olunursa başarıya ulaşabilir. Bu konuda çaba sarf etmeyen antrenörler ancak günü kurtarmaya oynar ve yine de başarılı olma şansları azdır. Çünkü yerli oyuncu kalitesiyle yabancı oyuncu kalitesi arasındaki fark mevkilere göre çok belirgin. Bu açmaz ancak taktiksel bütünlükle çözülebilir ki bu olmadığı için oyun içindeki kırılmalar çok belirginleşiyor. Özellikle birinci bölgede, kutu içindeki pozisyonlarda yapılan hamle ve yerleşim hataları çok belirgin hâle geliyor; bu da direkt sonuca etki etmekte.

Sergen Yalçın maç öncesi yaptığı basın toplantılarında hem önlem alıcı tavırlar sergiledi hem de bu amaca yönelik konuşmalar yaptı. Olumsuzluklarla gelen süreç, ilk maçının olması, sanki bir enkaz almış ve milletin galibiyete ihtiyacı varmış gibi gerekçelerin arkasına sığınarak gerçekçi açıklamalardan hep kaçındı. Yorumculukta demek ki iş başka oluyor…

Sergen Yalçın’ı esas değerlendirmek için bir turnuva daha etkili bir kıstas olabilir. Peş peşe maçlar ve süreç yönetimi önemli bir göstergedir.

Neyse, Fransa maçı sonrası ara iyi gelir sanırım.

Çocukların Montella’nın elinden kurtarılması gerektiğini söyleyerek büyük bir sorumluluk aldı. Şimdi bu sorumluluğu yerine getirmesi gerekiyor. Umarım başarılı olur; belki yorumculuktan daha önemli şeylerin olduğunun farkına varır.

Bu yazı ilk olarak BirGün'de yayınlanmış olup, yazarın izniyle FutbolEkonomi'de yeniden paylaşılmıştır.