Henüz çok kısa süre önce kurulmuş olmasına rağmen, Türkiye Aydın Gençler Eğitim Vakfı’nın (TAGEV) düzenlediği “Evden Hayata: Güçlenen Gençlik Çalıştayı”, gençlik politikaları alanında önemli bir buluşmaya ev sahipliği yaptı. TAGEV Başkanı Mirkan Aydın’ın daveti üzerine katıldığım çalıştayda, ben de Kültür, Sanat ve Spor Komisyonu masasında birbirinden değerli akademisyenler, uzmanlar ve sivil toplum temsilcileriyle birlikte görüş ve önerilerimizi paylaşma fırsatı buldum. 23 H

Football Benchmark ekibinin Crystal Palace’ın yükselişine dair yaptığı kapsamlı analizde de vurgulandığı üzere, “How Crystal Palace turned Premier League stability into European success” kulüp son iki sezonda tarihinin en başarılı dönemlerinden birini yaşadı.[1] Crystal Palace, 2024/25 sezonunda kazandığı FA Cup zaferinin ardından, 2025/26 sezonunda bu başarıyı daha da ileri taşıyarak Community Shield ve UEFA Konferans Ligi kupalarını da müzesine götürdü. Böylece kulüp, yalnı

Burnley için son 12 ay, sportif ve finansal açıdan dalgalı ve çoğunlukla olumsuz gelişmelerle geçti. Burnley FC, Premier League’de kalıcılık sorununu bir kez daha çözemedi ve kısa süreli yükselişlerin ardından yeniden “yo-yo kulüp” dinamiğine geri döndü. Scott Parker yönetiminde Championship’te elde edilen 100 puanlık dominant performans—özellikle ligin en iyi savunma verilerine dayanarak—kulübün yapısal olarak disiplinli bir oyun modeli kurabildiğini gösteriyordu. Ancak bu m

Bu yazı, futbolun zihinsel evrimini 25 teknik direktör üzerinden okuyan tarihsel bir dönüşüm analizidir. Amaç, yalnızca başarı hikâyelerini sıralamak değil; oyunun nasıl düşünüldüğünü, nasıl oynandığını ve nasıl yeniden tanımlandığını ortaya koymaktır. Elbette bu tür bir seçkiye yönelik itirazlar gelmesi doğaldır. Çünkü futbol tarihi tek bir doğru çizgiye sahip değildir ve her tercih, kaçınılmaz olarak bir bakış açısını da beraberinde taşır. Peki bu teknik direktörler neden

Bu ülkede erkekleri iki konuda eleştiremezsin: Birincisi futbol, ikincisi siyaset. Hani işin bilgi boyutunu geçtim, söyleyecekleri şeylere itiraz edip, üstelik bilgi alanınız olmasına rağmen bir kelimelik bir şey söylesen kavga çıkar. Bu ülkede bilgiyle kimsenin bir sorunu olmadığı için, cesurca fikir beyan etmek sanki zorunlu hâle geldi. Üstelik içi boşaltılmış kavramları süsleyerek sunmak, tamamen bir algı manipülasyonundan başka bir şey olmamaktadır. Son günlerde millî tak

Uluslararası spor turnuvaları öncesinde, özellikle milli takım etrafında yoğunlaşan toplumsal beklenti ve duygusal mobilizasyon dikkat çekmektedir. Bu süreçlerde milyonlarca insanın dua ettiği, sosyal medya platformlarında ise zaman zaman sportif başarının belirli dini pratiklerle doğrudan ilişkilendirildiği görülmektedir. Bazı söylemlerde, belirli duaların veya surelerin okunmasının maç sonucunu doğrudan etkileyebileceği yönünde yorumlara da rastlanmaktadır. Bu tür yaklaşıml

Türkiye milli takımının dünya kupasındaki iki karşılaşma sonucunda eve dönecek olması sonrasında başlayan tartışma, bitecek gibi gözükmüyor. Hatta ‘bu pilav daha çok su kaldırır’ deyiminde olduğu gibi daha çok bu tartışmaları dinlemeyi sürdürürüz. Peki olay nasıl başladı? Fatih Terim’in Avustralya maçı sonrasında yaptığı açıklamalarda şöyle diyordu: "Dünya Kupası'nda biraz daha toleranslı, hataları görmeye, hazırlayan olalım. Öldürmeyin ya. O çocuklara, hocaya, federasyona ve

FIFA Dünya Kupası toplarının tarihsel gelişimi ve evrimi, futboldaki “ilerleme” masalının en çıplak halini yansıtıyor. Bir yanda deri toplardan uzay çağı teknolojisine evrilen toplar, diğer yanda aynı eski sömürü zinciri: Pakistan’ın Sialkot’unda, Hindistan’da, Çin’de ve birkaç yerde ucuz emekle dikilen/üretilen toplar. Bu evrim, oyunun kendisi kadar kapitalizmin evrimini de anlatıyor. FIFA ve Adidas (1970’ten beri resmi top tedarikçisi) milyarları kasaya indirirken, üretim t

Bu görsel Cata Paul2 X hesabından alınarak Türkçeye çevrilip yayınlanmıştır. https://x.com/CataPaul2 Bu görsel ilk bakışta bir “başarı listesi” gibi duruyor. Kupaların sayıldığı, isimlerin sıralandığı, futbolun zirvesine ulaşmış teknik direktörlerin onurlandırıldığı bir vitrin… Oysa biraz yakından bakınca, bu tablo yalnızca kazananları değil; futbolun küresel güç haritasını, sermaye akışını ve bilgi üretim merkezlerini ifşa ediyor. Sir Alex Ferguson’un 49 kupası, tek başına

İran, 21 Haziran 2026 Pazar günü SoFi Stadyumu’ndaki soyunma odasında Los Angeles’a turnuva boyunca gösterdiği misafirperverlik için teşekkür eden bir mesaj bıraktı ve Belçika ile 0-0 berabere kaldıkları maçın ardından turnuvadan “onurla ayrıldıklarını” ifade etti. Bu sonuç, son 16 turuna yükselme umutlarını canlı tuttu. Bırakılan mesajda İranlı oyuncular şunları yazdılar: “Binlerce yıl öncesinin kadim Pers’inden bugünün modern İran’ına uzanan çizgide, İran’ın ruhu sarsılmada

Dünya Kupası’na veda ettik. Üstelik gol atamadan, sahada zaman zaman oyunun içinde görünsek de skora bir türlü dokunamadan… Geriye dönüp baktığımızda ise insanın aklına tek bir soru geliyor: Nerede kaybettik? İlk bakışta cevap basit gibi görünüyor: gol atamadık. Elbette bu büyük bir eksiklik. Ama turnuvanın hikâyesini gerçekten okuduğumuzda, asıl meselenin bu olmadığını görüyoruz. Bu turnuvada sorun kazanamamak değil, kaybetmekti. Avustralya’ya 2-0, Paraguay’a ise 1-0 mağlup

Formun Üstü İran Milli Takımı Futbolun Hayata Ne Kadar Benzediğini Bir Kez Daha GösteriyorFormun Altı Tuğrul Akşar – 23 Haziran 2026 2026 Dünya Kupası, İran Milli Takımı için yalnızca bir futbol turnuvası değil; siyasetin, coğrafyanın ve kimliğin iç içe geçtiği çok boyutlu bir mücadele sahasına dönüşmüş durumda. Turnuvaya uzanan süreç, klasik bir sportif hazırlık hikâyesinden belirgin biçimde ayrılıyor. İran, daha sahaya adım atmadan, farklı cephelerde yürütülen zorlu bir

Milli takım futbolcularımıza yıllardır “Bizim Çocuklar” diyoruz. Bu slogan zamanla bir tezahürattan daha fazlasına dönüştü. Onları sahiplendik, başarılarını kendi başarımız, sevinçlerini kendi sevincimiz saydık. Turnuvaya yalnızca bir takım değil, ortak hayallerimizi gönderdik. Belki de bu yüzden “Bizim Çocuklar”, sahadaki futbolculardan çok içimizdeki çocuğu uyandıran bir hikâyeye dönüştü. Dünya Kupası yolculuğuna çıkan milli takımımızı uğurlayışımızı hatırlayın. Adeta süsle

2002 dünya kupasının ardından gelen beş kupayı es geçip altıncısına katılmayı son anda başardık! Bu büyük başarının ardından kamuoyu önünde oluşturulan algı ile turnuvada oynanan iki karşılaşma arasındaki büyük uçurum, tartışmanın da her zamanki gibi büyük olması ile sonuçlandı. Turnuvaya katılma hakkı kazandıktan sonra ortalığı kaplayan mükemmeliyetçi tutum, medyanın da etkisiyle her türlü eleştiriden muaf bir ortamın yaratılmasını beraberinde getirdi. Ne yazık ki oyuncu seç

Dünya Kupası’ndan erken elenmemiz, Türk futbolunda uzun süredir biriken yapısal tıkanmanın artık tartışmasız biçimde görünür hale geldiğini göstermektedir. Sorun, yalnızca saha içi performansla açıklanabilecek dar bir çerçevenin çok ötesine geçmiş durumdadır. Bugün gelinen noktada temel mesele; futbolun ekonomik, yönetsel ve sportif katmanlarının eş zamanlı biçimde zayıflaması ve bunun sistematik bir kırılmaya dönüşerek bütün yapıyı taşıyamaz hale getirmesidir. Siyasetin futb

FIFA, 2026 Dünya Kupası'ndaki her maç için 52 sayfalık detaylı maç sonu özet raporları yayınlıyor. Bu ücretsiz raporlar içerdikleri verinin niceliği, niteliği ve sunumu ile tam bir hazine. Futbola analitik bakmayı seven biri olarak Milli Takımımızın maçlarını bu veriler üzerinden uzun uzun incelemeyi ve aynı zamanda rakiplerimizi de analiz etmeyi planlıyordum. Sonra ne mi oldu? Olabilecek en hızlı şekilde turnuvadan elendik. ABD karşılaşmasının da formaliteye dönmesiyle elimi

A Milli Futbol Takımımız, 2026 FIFA Dünya Kupası D Grubu ikinci maçında San Francisco Bay Area’da Paraguay ile karşılaşan milli takım, Paraguay’a 1-0’lık skorla mağlup oldu. Bu sonuçla gruptaki ikinci mağlubiyetini alan ay-yıldızlılar, Dünya Kupası’ndan elendi. San Francisco'daki 68 bin 827 kişilik San Francisco Bay Arena'da Türk taraftarlar ağır bastı.

Türk millî takımı, Dünya Kupası’nda oynadığı iki maçı da kaybederek turnuvaya erken veda etti. Bu tablo karşısında duygusal tepkiler vermek yerine, daha gerçekçi ve soğukkanlı bir değerlendirme yapmak gerekiyor. Aslında ortada büyük bir hayal kırıklığından çok, gecikmiş bir gerçeklikle yüzleşme var. Çünkü bu takım turnuvaya umut veren, çağdaş ve oturmuş bir oyun anlayışıyla gelmedi. Aksine, turnuva öncesinde ortaya konan futbol; organizasyon, tempo ve oyun aklı açısından cidd

Ülke olarak bu turnuvaya büyük bir umutla girdik. Gece 4’lerde, 5’lerde uyanan insanlar vardı. Ekran başına geçen milyonlarca kişi, yalnızca bir maç izlemeye değil; bir hayalin peşinden gitmeye kalktı. Çünkü bu ülkede milli takım sadece bir takım değildir; zaman zaman bir umut, zaman zaman bir çıkış hikâyesidir. İki maç geride kaldığında ortaya çıkan tablo ise bu umudun ağırlığını daha da belirgin hale getirdi. Beklentinin yüksek olduğu, hedeflerin büyütüldüğü, “biz bu turnuv

Salah bir röportajda Mısır millî takımının Dünya Kupaları'nda başarılı olabilmesi için çok daha fazla oyuncusunun Avrupa liglerinde oynaması gerektiğini söylemiş. Bu bir durum tespitidir. Kendisi üzerinden yaptığı değerlendirme: geldiği yer bakımından ne kadar büyük katkı yapabileceğini bildiği için bunu söylüyor.Doğru bir yaklaşım. Özellikle Arjantin ve Brezilya milli takımlarının 1980 sonrası şampiyonluklarına baktığımızda, kadro bütünlüğünün tamamına yakını Avrupa ligleri