48 ülke, 104 maçlık bir organizasyonda futboladına birçok hikâye çıkmasına rağmen, dış etkilerle tartışmaya açık bir kupa serüveniyle bitti. Peki ne kaldı arkasından? ABD, Meksika ve Kanada’da yapılan organizasyonun kilometre olarak meşakkatli olması bir sorun olarak tartışılsa da, dinlenme aralığının gün olarak fazla olması bu tartışmaları bir nebze olsun karşıladı. Öncelikli olarak, ABD kendi gücünü konsolide edecek uygulamalarla kendine bir alan yarattı… Sınır ve göç polit

Dertsizlere benim sözüm benzer kaya yankısına…” başlıklı yazım beklediğimin çok üzerinde ilgi gördü. Sporculardan… Velilerden… Kulüp yöneticilerinden… Antrenörlerden… Federasyonlarda görev yapmış isimlerden… Hatta yıllarını spor yönetimine vermiş akademisyenlerden ve eski bürokratlardan çok kıymetli geri dönüşler aldım. Bunlardan biri özellikle dikkatimi çekti. Bir hocamız şöyle yazdı: “Spor Federasyonları başlıklı bir dizi yazıyla federasyonlar tüm boyutlarıyla ameliyat masa

Sezon boyunca güvenilmez, yeteneksiz, taraflı ve futbolu bilmeyen ifadeleriyle nitelenen; her puan kaybında müsabakanın önüne geçmekle yerden yere vurulan, kararları değil niyetleri sorgulanan, her maç dürüstlüğünü kanıtlamak zorunda olan ve değersizleştirme konumundan çıkmayan hakemlerimizi şimdi neden uluslararası vitrinde savunur olduk? Üstelik ortada, Dünya Kupası’nda "Şu hakemimiz mutlaka olmalıydı" diye ismi üzerinde uzlaşılan somut bir isim de yokken... Asıl derdimiz g

2026 FIFA Dünya Kupası, FutbolEkonomi'nin uzun süredir futbol ekonomisine uyarladığı merkez-çevre yaklaşımı üzerinden okunduğunda, ortaya çıkan tablo çok daha netleşiyor. Bu turnuva, yalnızca Amerikanlaşmanın ve siyasallaşmanın değil; aynı zamanda küresel futbol hiyerarşisinin yeniden düzenlendiği bir platform olarak kendisini somutladı. Merkez ülkeler –yani Avrupa’nın büyük futbol ekonomileri ve giderek artan biçimde ABD merkezli spor-endüstri yapısı– bu turnuvada sadece spo

Dünya Kupası sona erdi. Turnuva boyunca yalnızca futbol konuşulmadı. Su molaları, reklam gelirleri, organizasyonun milyarlarca dolarlık ekonomik büyüklüğü, FIFA'nın kararları, hakem performansları, siyasi mesajlar, sponsorlar ve bazı takımların ya da oyuncuların daha fazla kollandığına ilişkin tartışmalar gündemin önemli bölümünü oluşturdu. Kimi zaman saha içinden çok saha dışı konuşuldu; kimi zaman da turnuva, futbolun kendisinden ziyade etrafındaki tartışmalar üzerinden değ

Dünya futbolunun en tutkulu, en çelişkili hikâyelerinden biridir Arjantin. Osvaldo Ardiles’in zarafeti ile Daniel Passarella’nın acımasız sertliği; Juan Román Riquelme’nin estetiği ile Carlos Bilardo’nun pragmatik kurnazlığı; Lionel Messi’nin eşsiz yeteneği ile Diego Armando Maradona’nın kuralları hiçe sayan isyanı... Arjantin futbolu hiçbir zaman tek renkli ya da kusursuz bir "centilmenlik okulu" olmadı. Onu büyük ve büyüleyici kılan tam da bu çift kutupluluğuydu: Zarafet il

2026 Dünya Kupası sona erdi. Sahada kazananlar, kaybedenler, sürprizler ve hayal kırıklıkları vardı. Ancak bu turnuva yalnızca sportif bir rekabet alanı değildi; aynı zamanda futbolun hangi yöne evrildiğini gösteren güçlü bir göstergeydi. Benim açımdan bakıldığında, turnuvanın asıl meselesi kimin kazandığından çok, oyunun neye dönüştüğüydü. FIFA’nın getirdiği yeni kurallar ve turnuva formatındaki değişiklikler, organizasyonun sportif kaygılardan ziyade ticari önceliklerle şek

Bazı yenilgiler sadece sahada yaşanmaz. Bazıları da iletişimde kazanılır.” Geçenlerde yazmıştım… Türkiye, Dünya Kupası’nda sadece futbolu değil, milyarlarca kişiye ulaşabilecek büyük bir ülke tanıtımı fırsatını da kaçırdı. Dünya Kupası artık sadece bir futbol organizasyonu değil; ülkelerin kendilerini dünyaya anlattıkları en büyük küresel vitrindir. Final maçını 1,4 milyardan fazla insan izliyor. Turnuva boyunca milyarlarca kişi ekran başına geçiyor. Gruptan çıkan her takım y

Yüz dört maçlık maraton pazar gecesi başlayıp pazartesi günü sona erdi ve belki de tüm zamanların en tuhaf Dünya Kupası İnfantino ve Trump’ın ellerinde hak eden İspanya milli takımına verildi. Turnuvanın başlangıcından itibaren tuhaflıklar ve akıl almaz uygulamalar kendisini hissettirmeye başladı. FİFA başkanı İnfantino her fırsatta futbolun değil siyasetin tarafını tutmak suretiyle yerini daha en başından belli etmeyi sürdürdü. Hatta bu öylesine garip bir duruma dönüştü ki t

Futbolda pek çok değişken belirsizliğini korur; ancak bazı gerçekler vardır ki, kolay kolay değişmez. Bayern Münih’in Bundesliga’daki hakimiyeti de bu gerçeklerin başında geliyor. Nitekim 2025/26 sezonunda kazanılan şampiyonlukla, kulüp son 14 sezonun 13'ünü şampiyon olarak tamamladı... Bu serideki tek istisna ise 2023/24 sezonudur. Bayern o yıl Bayer Leverkusen ve Stuttgart’ın gerisinde kalarak ligi üçüncü sırada tamamlamıştır. Bu sonuç, dönemin teknik direktörü Thomas Tuc

İspanya, 2 026 Dünya Kupası finalinde Arjantin’i 1-0 mağlup ederek tarihine bir şampiyonluk daha ekledi. Büyük çekişmeye sahne olan finalde, normal sürede gol sesi çıkmazken, uzatmalarda gelen tek gol kupanın sahibini belirledi. Maç boyunca oyunun kontrolünü elinde tutan ve daha net fırsatlar üreten taraf İspanya oldu. Arjantin ise daha çok rakibin oyun ritmini bozarak sonuca gitmeye çalıştı. Karşılaşmanın kırılma anı, uzatmalara dakikalar kala Enzo Fernandez’in gördüğü kırmı

Arjantin'de Tango sadece figürlerden oluşan bir dans değil aynı zamanda empati, yüksek beden farkındalığı ve sözsüz iletişim üzerine kurulu yaşayan bir sosyal kültürdür. Lider olan erkek ile takipçisi olan kadın arasında sözsüz bir uyum esastır. Eşlerin birbirlerinin alanına saygı duyması ve anı paylaşması gerekir. Dil, din, ırk veya yaş farkı gözetmeksizin, temel tango dilini bilen herkesin dünyanın her yerindeki bir milongada hiç tanımadığı biriyle dans edebilmesine olanak

Dertsizlere benim sözüm benzer kaya yankısına…” Yunus Emre yüzyıllar önce söylemiş. “Dertsizlere benim sözüm benzer kaya yankısına…” Bazı sözler herkes için değildir. Ancak yük taşıyanlar anlar. Bu yazı da öyle… Bu satırlar, sabahın köründe çocuğunu antrenmana götüren anneye… Maaşının önemli bir bölümünü kulüp aidatına ayıran babaya… Sakatlığına rağmen hayalinden vazgeçmeyen sporcuya… Yıllardır aynı salonun rutubet kokusunu içine çeken gençlere yazılıyor. Dertsiz olan için bu

Geçtiğimiz günlerde Fatih Terim, Fransa’nın Clairefontaine Akademisi’ni anlattı. Aslında anlattığı bir futbol tesisi değildi. Bir sistemdi. Bir çocuğun sadece futbolcu değil, insan olarak yetiştirildiği bir modeldi. Dinlerken yıllar önce yazdığım “Federer Türkiye’de doğsaydı” yazısı geldi aklıma. Çünkü mesele hiçbir zaman Federer değildi. Mesele, Federer’i yetiştiren sistemdi. Yıllardır aynı benzetmeyi yapıyorum. Çiftçi, en kaliteli tohumu gelişigüzel toprağa atmaz. Önce topr

Arjantin’in ve dünyanın Maradona ile Messi’yi algılayış şekli farklıdır. Maradona, futbolun amatör yapısının en önemli yeteneğiydi. Messi ise endüstriyel futbolun en önemli figürüdür. Maradona, sadece yeteneklerinden ve oynadıklarından sorumlu değil, esas olarak söylediklerinden ve aldığı tavırlardan daha fazla sorumlu olduğunu ortaya koydu. FIFA ve UEFA ondan nefret ederlerdi, çünkü onların ne mal olduklarını her ortamda yüzlerine vururdu. 2 Nisan 1982’de başlayan, Güney Geo

Enka Spor Kulübü uzun zaman sonra ilk kez WTA 125 seviyesindeki ENKA Open‘a ev sahipliği yaptı. Dünya sıralamasında ilk 100’ün kapısını zorlayan isimlerin mücadele ettiği böylesine önemli bir organizasyonun ülkemizde düzenlenmesi elbette sevindirici. Ancak organizasyonun sonunda ortaya çıkan tabloyu da görmezden gelemeyiz. Bu satırların girişindeki bilgiler, son dönemde hem dünya tenisi hem de Türk tenisi üzerine çok değerli analizler kaleme alan Belma Aral’ın Fotospor’daki y

İki farklı futbol ekolünü karşı karşıya getiren Fransa-İspanya yarı finalinde sonucu, yıldızların bireysel yeteneklerinden çok İspanya'nın Fransa'nın geçiş oyununu durduran stratejisi belirledi. Topa sahip olarak savunma yapan, alanı daraltan ve kritik eşleşmelerde üstünlük kuran İspanya, oyunun kültürel kodlarının ve taktiksel bütünlüğün en üst seviyede hâlâ belirleyici olduğunu bir kez daha gösterdi. İki kere Dünya Kupası’nı kazanan Fransa ile bir kere kazanan İspanya karşı

ODTÜ Sosyoloji Bölümü’nden mezun olduktan sonra yüksek lisans eğitimime Beden Eğitimi ve Spor alanında devam ederken, bir yandan da sporu farklı yönleriyle anlamaya ve öğrenmeye çalışıyorum. ODTÜ bünyesinde yedi yıldır bayrak futbolu branşında hem sahada hem de saha kenarında ter dökmek, sosyoloji eğitimimin yanında bana sporu yalnızca oyun ya da rekabet olarak değil, bir kulüp deneyimi ve kültür alanı olarak da görme imkânı verdi. Lisans dönemimde Bedensel Engelliler Spor Fe

Futbol ekonomisinde son yılların en dikkat çekici eğilimlerinden biri, nostaljinin bir pazarlama aracına dönüşmesi ve bu dönüşümün yaratıcılığı baskılamasıdır. Forma tasarımı özelinde bakıldığında, sektör adeta geçmişe kapanmış, geleceği üretmek yerine geçmişi yeniden paketleyen bir yapıya evrilmiştir. Almanya'dan Jamal Musiala ve Leroy Sane, Dünya Kupası'nda retro temalı ceketler giyiyorlar. (Fotoğraf: Joosep Martinson - FIFA/FIFA via Getty Images) Uruguay’ın turnuvaya grup

Dünya Kupaları yalnızca kupanın sahibini belirlemez. Aynı zamanda futbolun hangi anlayışla oynandığını, hangi ülkelerin geleceği planladığını, hangi federasyonların kurumsallaştığını ve hangi toplumların spor kültürünü geliştirdiğini de gösterir. Kimi ülkeler turnuvayı şampiyonlukla tamamlar, kimileri ise yeni hedeflerle evine döner. Asıl soru ise şudur: Türkiye bu Dünya Kupası'ndan ne öğrendi? Ne yazık ki uzun yıllardır aynı sorunları konuşuyoruz. Ortak bir futbol modelimiz