Enerji, Zaman ve Ekonomi Kaybı Fatih Terim!
Fatih Terim’in futbol federasyonu ile anlaşma şartları ve tarafların demeçleri doğru okunduğunda, Sayın Terim “Milli takımları değil, sanki federasyonu yönetmek için en yüksek paraya tutulan bir futbol adamı”ydı.
“Önemli olan en çok şeye sahip olmak değil, en az şeye ihtiyaç duymaktır.” Platon
Fatih Terim, federasyon başkan ve yönetim kurulunun işgüzarlık/iş bilmezlik karışımını kullanarak milli takımlar direktörü kavramını yarattı, aslında bu tam olarak Fatih Terim’in “Her şeyi ben bilirim”, “her şeye ben karar veririm” edasındaki kibirli kişiliğini ve “ben öğrenmem, öğretirim” ifadesi ile de kabarmış egosunu tanımlıyordu.
“Secde etmek, insanların gurur ve kibirlerini yenmesi içindir.”
Bu ruh hali, Terim’de yüz çizgileri sert, alaycı ve her şeye en üstten bakma alışkanlığı yaratmıştı, yani kendini büyük ve alttakileri küçük görme sendromu yaşıyordu. Ancak unuttuğu bir şey vardı, sorunlu olduğu, medyaya ve topluma şikâyet ettiği Arda Turan, Hakan Çalhanoğlu, Burak Yılmaz, Caner Erkin, Ömer Toprak gibi isimler, Fatih Terim felsefesinin üstünde yönetilen kulüplerde oynayan/oynamış futbolculardı. Sürekli kendilerini geliştiren, öğrenen kişiler olarak; milli takım gibi manevi hazzı yüksek olan bir takımda bencil, otoriter bir anlayış, onlar için kabul edil(e)meyen bir anlayıştı. Nitekim, Arda Turan’ın basına yansıyan, “Ben, Barcelona’da Luis Enrique ile bunları çok rahat konuşuyorum, sorun olmuyor….” İfadesi bunun dışa vurumuydu.
Fatih Terim görev süresince;
-Koyduğu hedeflerde “Neyin başarı, neyin başarısızlık” olduğunu belirlen(e)medi.
-Oyuna hükmetme ile oyuncuya hükmetme arasındaki ince çizgiyi ayrt etmedi/edemedi.
- Her otoriterleşmenin “yetersizliklerin üstünü örtmek” demek olduğunu öğren(e)medi.
-Milli takımda problem ve çözüm yolları hiçbir zaman aynı anda ortaya çıkmadı.
- Sorun çözen değil, sorun biriktiren bir sportif direktör görüntüsü verdi.
- Belirli ve ulaşılabilir hedefler, yönetsel zaaflarla belirsiz ve ulaşılmaz bir hal aldı.
- Takım yönetimi hakkında sahip olduğu tecrübe, bilgi ve birikim, farklı risklere karşı farklı tepkiler göstermesini sağla(ya)madı.
-Medya ile iletişimde davranışlarının sınırını koru(ya)madı.
- Kendisini eleştiren bazı köşe yazarlarını iğneledi, aşağıladı veya fırçaladı.
-Yardımcıları ve alt kadrosu için “güçsüz ve yetersiz” sezgisi yarattı.
-Futbolcuların yaptıkları hataları fırsata dönüştür(e)medi.
-Benden sonra, herkes kendini düşünsün anlayışını aşıladı.
Bu nedenlerle, Fatih Terim’le hep “MİLLİ” kaybetti, hiçbir zaman “TAKIM” kaybetmedi.
Fatih Terim’in milli takım serüveni, “Arda Turan, Alaçatı krizi, kendisini istifaya davet eden, Rüştü Rençber’e aşağılayıcı mektup” derken, beklenmeyen ayrılıkla bitti. Süreç olmasa da, ayrılık medenice oldu “ANLAŞARAK!”
Kendisine “Hocam istifa et!” diye yazan Rüştü’yü önce yazdığı mektupla aşağılayan sonra mahkemeye vereceğini ifade eden Terim’in sonrasında istifa etmesi gösteriyor ki, istifa olay sadece basına yansıyanlardan ibaret değildir.
Fatih Terim’in her basın toplantısı sonrasında vermek istediği mesajın “Söylenecek bir şey daha var, ama zamanı değil…” olduğunu hatırlarsak; yaşanan, fakat görünmeyen, yazılıp söylenmeyen, dolayısıyla toplumun belleğine çarpmayan pek çok olayın olduğunu düşünebiliriz.
“Her sonucun bir nedeni vardır.”
Takım yönetiminde sistemsizlik, plansızlık ve çözümsüzlüğü; birileriyle atışmak, birilerine sataşmak, birini suçlamakla kapatmaya çalışmak kendisine pahalıya patladı. Yani Fatih Terim birilerinin “Ayağına basmayayım” derken, farkında olmadan (kebapçı Celal’in) “nasırına” bastı.
Sonucu değil, süreci önemsemek gerekirse; Fatih Terim’in 3.dönem görev süresi; kendisi için itibar, Türk futbolu için enerji, zaman ve ekonomi kaybından başka bir şey olmadı.























Yorumlar