Yıldırım Demirören kimi seçecek?

Beşiktaş, ‘emanetçi başkan’ mı seçecek? İbra edildikten sonra 103 milyonluk hibesini senete bağlayan Demirören, bunu başkanlık seçimlerinde “Damokles’in kılıcı” gibi sallandırıyor.

Çevresi, Yalçın Karadeniz’in adaylığında birleşti(!) Öyle ki Süleyman Seba’dan de ‘işaret’ alındı. Bana göre Seba, Karadeniz’i kendi ekolünden saydığı için desteklemiştir, yoksa başkaca da bir hesabı yoktur.

Ne Süper Lig ne de Avrupa Ligi, Beşiktaş’ın geleceği 25 Mart’taki seçime bağlı. Beşiktaş, ya siyasetteki ‘Özal-Akbulut yok oluş modeli’ni ya da ‘yeniden var oluşu’ oylayacak. Çankaya’ya çıkarken yerine Yıldırım Akbulut’u emanetçi bırakan Turgut Özal, böylece ANAP’ın yok oluşuna ilk harcı kendisi atmıştı.

Son 12 yıldır ‘Yıldırım Demirören’in önlenemez tırmanışı’na tanıklık ediyoruz. Önce yönetici, sonra Beşiktaş Başkanı, Kulüpler Birliği Başkanı ve nihayetinde de TFF Başkanı olan Demirören’in gidişatının UEFA veya FIFA başkanlığı olacağını düşünürken hedefinin yeniden Beşiktaş başkanlığı olduğunu hissettik(!) Kulübü yönetirken sadece ‘önündeki maçı’ düşünen Demirören, kendi kariyerinde ise bir satranç ustası gibi!. TFF koltuğunu eskitmemişken yeniden eski koltuğunu ısıtıyor, emanetçi usulüyle.

Vekâleten kulüp başkanlığını yürüten Divan Başkanı Yalçın Karadeniz, bir ay önce rüyasında görse inanamayacağı bir eşikte. Ancak Beşiktaşlılar, bu rüyayı görmemeli! Bu noktada 2004’te Demirören’e kaybettikten sonra adaylıktan hep kaçan Fikret Orman’ın, gayriresmi olarak 600 milyonu aşan borcu artık bahane etmeyip aday olması bir fırsattır. Orman, yine aday olmasaydı Beşiktaş’ın yaşayacağı kötü durumlardan Demirören’den bile daha fazla sorumlu olurdu. Beşiktaş’ın sorunu borç değil, zihniyettir. ‘Demirören-Karadeniz’ tandemiyle devam edilirse akıbet korkarım ‘Özal-Akbulut’unkiyle aynı olacaktır.

Beşiktaş’ın ihtiyacı olan “Kanımın son damlasına kadar savaşacağım” diyen ‘star’ları değil, “Terimin son damlasına kadar mücadele edeceğim” diyecek ‘emektar’lardır...