Sahnede Bir Silah Varsa, Oyunun Sonunda Patlar!

Kimsenin spor hakkında konuşası ve yazası yok. Ülke resmen bir savaşın içinde. Hem de doğayla cahilin savaşında, en hakiki mürşitin yerine başka işlerin peşine düşenlerin savaşı.

99 depremini Çınarcık’da yaşamış bir insan olarak canı gönülden anlıyorum ve biliyorum olacakları.

20. günde ölüm kokusu çökecek şehirlere, kurtulanlar il dışlarına taşınmanın yollarını arayacak, çıkamayanlar kalmaya devam edecek, bölgede kalmaya gönüllü olan öğretmenlere fazladan biraz para verilecek, konteynerler kurulacak, büyük devlet nutukları sayılarla beslenir gibi anlatılacak. Herkes üzüntüsünü paylaşacak, 3 tane adam tutuklanacak ama onlar da çıkıp bina dikmeye devam edecek. Yine normlar hiyerarşisinin hiçbir normu uygulanmayacak.

Anton Pavloviç Çehov'un ifadesiyle "sahnede bir silah varsa, bu oyunun sonunda patlar". Bilim insanları depremin geleceğini, diğer ifadeyle "sahnede görünen silahın mutlaka oyun sonunda patlayacağını" üstelik te bilimsel olarak ortaya koymalarına karşın, ülkeyi yöneten anlayış bunu dikkate almayacak. 

 Ortalıkta daha enkazlar dururken garip garip tek katlı okul türü bir şeyler kurulacak çocuklar daha ne olduğunu anlamadan tekrar okullara yollanacak.

Peki tüm bunlar olacakken ve süper lig oyuncularından bazıları göçükte kalmış, Yeni Malatyaspor kalecisi vefat etmişken ligleri 17’sinde açmanın manası nedir? Ülke bir savaşın içinde. 10 il yıkılmış 300 günü geçmiş Rus-Ukrayna savaşı kadar savaş yaşayan bir ülkede lig açmanın manası nedir?

İLK PERDEDE BİR SİLAH GÖRÜNÜYORSA OYUNUN SONUNDA PATLAR