Beraberlik Adil Bir Sonuç

Dün Fenerbahçe ile Beşiktaş arasındaki maç, tamamen farklı iki devre şeklinde oynandı. İlk yarının kazananı, hiç kuşkusuz Beşiktaş teknik direktörü Slaven Bilic’ti.

Beşiktaş ilk devrede futbolda yapılabilecek hemen her doğruyu yaptı. Müthiş bir presle Fenerbahçe’nin orta sahasını oyundan düşürdü. Öyle ki, topa sahip olmayı seven Fenerbahçe, kontratak futbolunu benimseyen Beşiktaş’a karşı sadece %40 top hâkimiyetinde kalabildi.

Beşiktaş ilk yarıda Almeida’nın olağanüstü performansıyla ayakta kaldı ve devreyi 3-2 önde bitirdi. Fernandes çok top kaybetmesine ve etkisiz kalmasına rağmen diğer hücum oyuncuları olağanüstü katkı sağladı. Orta sahada kazandıkları toplarla Fenerbahçe savunmasını perişan ettiler. Ancak bu tempoda ikinci yarının oynanamayacağı da belliydi. Üstelik 30. dakikada Meireles’in Veli’ye yaptığı faul sonrası kırmızı kart görmesi, oyunun dengesinin değişeceğinin habercisiydi.

İkinci yarıda Bilic bir kumar oynadı: 3-2’lik üstünlüğünü korumaya çalıştı. Bu hamle, Fenerbahçe’nin oyuna tamamen hâkim olmasını sağladı. Fenerbahçe her an gol atabilecek pozisyonlar buldu. Ancak Beşiktaş’ın 83. dakikaya kadar direnmesini sağlayan isim, müthiş performansıyla kaleci Tolga’ydı.

Bilic, takım on kişi kalınca ve Veli de sakatlanınca Motta’yı sol beke, Atiba’yı orta sahaya çekti. Fakat iki takım da o kadar yorulmuştu ki yapılabilecek fazla bir şey kalmamıştı. 83. dakikada emektar Kuyt sahneye çıktı ve skoru eşitledi. Bu sonuç zaten maçın hakkıydı.

Beşiktaş’ın genç oyuncusu Necip’e, iyi oynarken kırmızı kart görmesine üzüldüm. Fenerbahçe’de ise Alves’in sürekli rakiple didişmesinden sıkıldım. Fenerbahçe’nin bel kemiği Mehmet Topal’dı; sahanın her yerindeydi. Kuyt’ın da adını başarı listesine yazmak gerek.