Recep Cengiz- 11 Şubat 2026 Dünyada elmas, zümrüt gibi paha biçilmez değerli taşlar vardır.

Bu taşların ustaları zanaatkâr olarak kabul edilir; emekleri, bilgileri ve işçilikleri son derece değerlidir. Tek taş pırlanta, evlilik tekliflerinin vazgeçilmez hatıra objesidir. Akik, amazonit, ametist, ametrin, anyolit, apatit, aragonit, aventurin ya da ay taşı… Bu doğal taşların titreşim ve frekanslara sahip olduğuna, insan bedeninde ve ruhunda çeşitli etkilere yol açtığına inanan azımsanmayacak bir kitle vardır.

Dünyanın bazı bölgelerinde ise taş, adeta bir kimliktir. Diyarbakır’ın bazalt, Şanlı Urfa’nın Nahit taşı gibi… Hava şartlarına maruz kaldıkça (sertleşir) dayanıklılığı artar. Yapıları yazın serin, kışın sıcak tutar. O taşı döşeyen ustaların mahareti övgüye layıktır. Arnavut kaldırım taşları da rutubeti emici özelliğe sahiptirler. Sel gibi afetlere karşı dirençlidirler. · Yağmur sularının akışına imkân sağlayan yapıdadırlar. Taş ustaları bina, köprü, sur veya yolları değil, adeta bir sanat icra ederler.

Taş vardır sur yapılır, ülke kurulur; taş vardır yol yapılır, medeniyet ilerler; taş vardır yuva kurulur ve hayat başlar.

Taş, yerini bulduğunda anlam kazanır; ustasının elinde değerlenir. Boşuna denmemiştir: Taş yerinde ağırdır.

Bu hakikati anlatan eski bir öykü vardır. Yapımı süren bir kale duvarında çalışan ustalara sorarlar:

-        Ne yapıyorsun?

Biri cevap verir:

-       Taş yontuyorum.

Diğeri der ki:

-       Duvar örüyorum.

Üçüncüsü ise doğrulur ve şöyle söyler:

-        Bir ülkeyi koruyacak kale inşa ediyorum.

Yapılan iş aynıdır; ama anlam, bakış açısında saklıdır. Aynı taş, birinin elinde yük, diğerinin elinde sorumluluk, ötekinin elinde tarihe dönüşür.

-       Kehribar taşı, cilde temas ettikçe parlar; kullanıldıkça kişiye özgü bir doku kazandığı kabul edilir.

-       Çeroit taşının insanın manevi yönlerine hizmet ettiği söylenir. Himalaya tuz taşı kendini temizleme özelliğiyle bilinir.

-       Jade taşı estetik değeriyle öne çıkar. Otobüse atılan taşın estetikle bir ilgisi var mıdır?

-       Çilek kuvars “iç sevgi taşı” olarak anılır.

-       Diopsit, denge ve sağlık taşı olarak bilinir; pozitif enerji yaydığına inanılır.

Özetle, hematitin narinliği, havlitin zihni açan yapısı, iyolitin güçlü enerjisi, incinin zarafeti veya elmasın asaleti vardır.

Bir de müsabaka sonrası rakip takım otobüsüne atılan taşlar vardır.

Ne sur olur, ne yol açar, ne yuva kurar. Ne serinletir, ne ısıtır, ne iyileştirir. Sadece zarar verir. Taşı atan kişi, ziyan vermekten başka bir işe yaramaz. İşte tam bu noktada “faydalı taş” ve “faydasız insan” gerçekliği tüm açıklığıyla karşımıza çıkar.

Tezahüratlar eşliğinde, avazı çıktığı kadar bağırılarak atılan bu değersiz taşlara karşılık; değerli taşlarla kıymet her zaman sessizlikle taşınır. Nitekim Necip Fazıl Kısakürek’in şu sözü meseleyi veciz biçimde özetler: “Siz hiç sarrafın bağırdığını duydunuz mu? Kıymetli malı olan bağırmaz. Manav, pazarcı bağırır da kuyumcu bağırmaz. Eskici bağırır, ama antikacı bağırmaz…”

Fanatizm aklı susturduğu, spor ahlakı tribünlerde ezildiği veya mağlubiyetin hazımsızlığa dönüştüğünde geriye başarı kalmaz; savrulup giden bir taş kalır. O taş, en fazla, sonradan anlatılan bir kahramanlık masalına dönüşür. Mezar taşları vardır; insana ölümü hatırlatır, ibretlik hikâyeler anlatır.

Sonuç olarak, taşın kıymeti insanın tercihidir. Belki de mesele hangi taşı attığımız değil, hangi taşın altına elimizi koyabildiğimiz veya attığımız taşın altında ezildiğimizdir.

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş