Galatasaray'da Güven Sorunu

Doç. Dr. Recep CENGİZ
23 Kas 2014
2 dakikada okunur

Güven, insanlar arası ilişkilerde büyük önem taşıyan temel duygular arasında yer alır. Soyut niteliğinden dolayı ilişkilerde sadece hissedilerek belirlenebilen bir özelliğe sahiptir.

İnsanlar ilişkide bulundukları kişilere karşı güven geliştirirken, bunu birçok olaydan ve olgudan yola çıkarak yaparlar¹.

Bununla ilgili olarak Türkçemizde; güven duymak, güven kazanmak, güven vermek, güvenli olmak ve güveni sarsılmak gibi deyimler yer alır². Ancak, güven, öğrenilmesi kolay bir ders değildir. İnsanlar güveni çoğunlukla, güvenlerine ihanet edilmesi sonucu öğrenirler.

Futbolda ise güven: Takım içi ilişkilerin niteliğini, dolayısıyla sonuçlarını yakından etkileyen karmaşık bir olgudur³. Bu anlamda, bir takımın önemli başarıları arkasında fark edilmeyen; “Olmazsa olmaz” güven duygusudur.

Güveni olmayan insan, tıpkı Prandelli gibi kendi kendisini yalnızlığa itmiş demektir. Oysaki yönetici, teknik direktör ve futbolcu ilişkisi güven üzerine kurulmalıdır. Bu üçlü grup birbirine güvenmek zorundadır.

Güvenin takım içindeki doğal bir süreçte karşılıklı ilişkilerinden ortaya çıkar. Örneğin; futbolcu özelini paylaşma konusunda teknik direktörüne, teknik direktörde; futbolcusunun bu paylaşımı suiistimal etmeyeceğine güvenerek duygusal bir bağlılık yaratır. Bu bağlılıkla takım içerisinde etkili iletişim, sorunların çözülmesi, özel görev verilmesi, amaç ve sorumlulukların paylaşılması gibi olumlu bir ortam yaratılır⁴.

Genel olarak Prandelli ve futbolcular arasında; dürüstlük, sır saklayabilme, açıklık, grup normların önemseme, kulüp içindeki bireyleri önemseme, ahlaki bütünlüğe sahip olma gibi iyi niyet ilişkisinin olmasına karşın⁵; oyuncu tercihlerinde tutarsızlık, oyuna müdahale etmede güvensizlik, krizden çıkmada inançsızlık sorunu görülmektedir.

Takımda ise bir taraftan başarısız sonuçları futbolun bir gerçeği olarak kabul eden, kendini bilen, güç ve yeteneklerini tanıyabilen iyi bir profesyonellik örneği sergileyen, risk ve sorumluluk alabilen Muslera, Melo, Semih ve Chedjeu gibi futbolculara karşın; güven duygusunu kaybetmiş Selçuk, Olcan, Sneijder, Emre ve Yekta gibi performanslarının çok altında risk almadan mücadele eden karamsar futbolcular var.

Güven duygusunu kaybeden bu futbolcular; Selçuk, Olcan, Sneijder ve Burak örneğinde olduğu gibi son derece kırılgan, çekingen, çok çabuk küsen, başkalarıyla bağlarını kolaylıkla koparan, sinirli ve öfkeli bir görüntü sergiliyorlar. Kısacası huzursuz ve mutsuzlar.

Galatasaray güvensizlikten nasıl kurtula bilir?

- Suçlu aramak veya hedef göstermek yerine çözüm üretilmelidir.

- Güvenene, güvenilir gerçeği unutulmamalıdır.

- İşler iyi gitmediği zaman önemli olan haklılık değil, sorumluluk almaktır. Lider oyuncular daha fazla sorumluluk almalıdır.

- Yönetim, Prandelli ve futbolcular arasında; İrade, yetenek ve güven duygusu birleştirilmelidir.

- Prandelli, takım kurgusunda “ben bilirim, ben yaparım…” anlayışından vazgeçilmelidir.

- Galatasaraylı “her futbolcu önemli ve değerlidir” algısı yaratılmalı; futbolculara bu güven duygusu verilmelidir.

- Takım içinde; Sevgi ve saygı yok edilmemelidir.

- Herkesin gıpta ettiği özendiği, Galatasaraylılık ruhu için yönetim, Pradenlli, futbolcu ve taraftarlar ortak hareket edilmelidir.

Kaynaklar:

Hanbay, E., (2012), Halkla İlişkiler Faaliyetlerinin Güven Oluşturmadaki Rolü; 2010-2011 Süper Liginde Yaşanan Şike Krizi ve Güven Kaybı, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Göçgün, Ö., (2012), İnsanın Dünyası, Atatürk Kültür Merkezi Yayınları, İstanbul, s.37.
Erdem, F., Aytemur, J.Ö., (2009), Türk Örgütlerinde Bireyler arası Güven İlişkisi Üzerine Bir Ölçek Önerisi, 17. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı, Eskişehir, 21-23 Mayıs, s.310.
Koç, H., Yazıcıoğlu, İ., (2011), Yöneticiye Duyulan Güven İle İş Tatmini Arasındaki İlişki: Kamu ve Özel Sektör Karşılaştırması, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 12 (1); 48.