Akıllı İnsan Deli Gibi Maç İzlerse!

Gerçekte hiçbir davranış tek başına ele alındığında anormal değildir. Anormallik belirli bir sosyal bağlamın içinde anlam kazanır.

Özgür düşünce ve davranış hakkınızı kullanarak, takım elbisenin altına parmak arası terliğinizi giyip, yayılarak maç izleye bilirsiniz.

Kendinizi, federasyon başkanının yerine koyup, futbolu yönetebilirsiniz.

Kulüp başkanı olup Messi ve Ronaldo’yu transfer edebilir veya bazı futbolcuları kovabilirsiniz.

Aynanın karşısında geçip, TV kanallarına demeç verir gibi hakemler aleyhine nutuk atabilirsiniz.

Antrenör olabilirisiniz, hatta 4-4-2 sistemini beğenmeyip, takımı 1-1-1-8 sistemiyle oynatabilirsiniz.

Hakemlerin yanlış ofsayt kararlarını düzeltip, avantaj kuralını uygulayabilirsiniz.

Ünlü futbol yazarları gibi geriden öne veya önden geriye kurularak “Ben demiştim” diyerek söze başlayabilirsiniz.

Gol olunca amuda kalkabilir, yerlerde tepinebilir veya ekrandaki rakip oyuncuya hareket çekebilirsiniz.

Kaçan gol sonrası, elinizdeki çay bardağını yere fırlatabilirsiniz.

Yenildiniz mi federasyondan başlayıp, rakip takım yöneticileri veya hakemlere küfür edebilirsiniz.

Sorun bu davranışları nerede yaptığınızdır.

Örneğin, bu davranışlardan herhangi birini veya bir kaçını evde yapmaya kalkarsanız, eşiniz, anneniz, babanız veya çocuklarınız size “deli”der.

Şayet bu davranışları sık tekrarlarsanız, Kendinizi psikiyatrist koltuğunda çocukluğunuzu anlatırken bulursunuz.

İyi de güzel kardeşim, bu davranışlar hiç evde çoluk çocuğun içinde yapılır mı? Nerede yapacağını soruyorsan?

Git bu davranışları stadyumlarda, televizyon kameraları karşısında yap, korkma yap!

Bu forma için dersen, hiç bir şey olmuyor. Vallahi hiçbir şey olmuyor.

Üstelik popüler, sayın, saygın oluyorsun, daha ne olsun!